🌞बोधकथा : बोलण्यावर नियंत्रण 🌞

------------------------------------------
एकदा एका वृद्धाने अफवा पसरवली की, त्याच्या शेजारी राहणारा तरुण चोर आहे. ही गोष्ट दूरवर पसरली आणि आजूबाजूचे लोक त्या तरुणाला टाळू लागले. तरुण परेशान झाला, कोणीही त्याच्यावर विश्वास ठेवत नव्हते. त्यानंतर गावात चोरीची घटना घडली आणि त्या तरुणावर संशय आला, त्याला अटक करण्यात आली मात्र काही दिवसांनी पुराव्याअभावी तो निर्दोष सिद्ध झाला. निर्दोष सिद्ध झाल्यानंतर तरुण गप्प बसला नाही, त्याने खोटे आरोप केल्याप्रकरणी वृद्धावर गुन्हा दाखल केला.
पंचायतीत म्हातार्‍याने बचावात सरपंचाला सांगितले, मी जे काही बोललो ते एका टिप्पणीपेक्षा अधिक काही नव्हते, कोणाचेही नुकसान करण्याचा माझा हेतू नव्हता.
सरपंच त्या म्हातार्‍याला म्हणाले. त्या तरुणाबद्दल जे काही बोलले होते ते सर्व कागदावर लिहून ठेवा. आणि निघताना त्या कागदाचे तुकडे करून त्याच्या घरच्या वाटेवर फेकून द्या, उद्या निकाल ऐकायला या. म्हातार्‍याने तसंच केलं.
दुसऱ्या दिवशी सरपंचाने त्या वृद्धाला सांगितले की, निकाल ऐकण्यापूर्वी तुम्ही बाहेर जा आणि ते कागद गोळा करा. काल जे फेकले ते गोळा करा.
म्हातारा म्हणाला मी हे करू शकत नाही. वाऱ्याने ते तुकडे कुठूनतरी उडवले असतील. आता ते सापडणार नाहीत. मी त्यांना शोधायला कुठे जाऊ?
सरपंच म्हणाले, असंच, साधी टिप्पणीही कुणाचा आदर एवढ्या प्रमाणात नष्ट करू शकते.
जी ती व्यक्ती कोणत्याही परिस्थितीत पुन्हा मिळवू शकणार नाही, त्यामुळे जर तुम्ही कोणाबद्दल काही चांगले बोलू शकत नसाल तर गप्प बसा.
📖 तात्पर्य :
" बोलण्यावर ताबा असायला हवा, म्हणजे शब्दांचे गुलाम होणार नाही."
..

Share